Op zoek naar uilen met de Visdiefjes

Onze eerste activiteit van het nieuwe jaar stond in het teken van de uil.
Samen met een groepje enthousiaste kinderen gingen we zaterdag 11 februari aan de slag in de vergaderruimte van het zeeuwsch landschap.
Johnny had van elke uil die in Nederland voorkomt een opgezet exemplaar mee, zodat iedereen die van dichtbij kon bewonderen. Het verschil tussen de grootste (oehoe) en de kleinste (steenuil) was enorm.
Na een welkomstwoord en uitleg over de avond van Dilia, nam Reggie de kinderen mee in een verhaal over de uilen en welke soorten er in Nederland voorkomen.
Na het vragenrondje was het tijd om uilenballen te pluizen want dan werd het mysterie ontrafeld over wat eet een uil nu zoal. Met pincetten druk in de weer kwamen al gauw botjes en schedeltjes tevoorschijn welke toebedeeld konden worden aan verschillende soorten waaronder woelmuis en spitsmuis. Onder een microscoop werd al gauw duidelijk dat de spitsmuis toch behoorlijk scherpe tandjes heeft. Ze kunnen dan ook venijnig bijten.

Na een boterham en een lekkere kom soep, werd het tijd om met z’n allen erop uit te gaan om te luisteren naar de steenuil en heel misschien een bosuil.
Eerste stop was vlak bij Gerrit’s huis, waar we eerst 2 uiltjes hoorden. Was best moeilijk om zo lang stil te zijn hoor, maar dan had je de grootste kans om ze te horen. En uiteindelijk nog een derde steenuil gehoord. Iedereen was onder de indruk.
Bij de Elderschans een korte stop opdat we de bosuil heel misschien zouden kunnen horen. Maar ipv die te horen riep er tot onze verbazing een steenuiltje.
Ook op de andere locatie werd er helaas niets gehoord.

 

Terug in het lokaal lekker opwarmen en na een kort filmpje over enkele uilensoorten werden de kinderen weer opgehaald door hun ouders die toch stiekem ook onder de indruk waren van de uilensoorten die stonden uitgestald.

 

Op naar een volgend avontuur met de visdiefjes.

Dit bericht is geplaatst in Visdiefjes (jeugd 8-12 jaar). Bookmark de permalink.