De Kiekendieven vliegen uit…

Zaterdag 25 juni was de laatste opkomst van de jongerengroep De Kiekendieven.

Ja, u leest het goed, de laatste opkomst, we gaan er jammer genoeg mee stoppen. Het bleek dat jongeren tussen de 12 en 16 jaar liever gaan voetballen, werken, met vrienden op stap gaan dan de natuur in duiken. Hoewel onze 3 vaste leden Wouter, Kylian, Julian altijd zeer enthousiast en gemotiveerd bleven maar voor 3 jongens kunnen we geen opkomsten blijven organiseren. Dus hebben we een afscheidsparty gehouden in het pas geopende Natuurcentrum Het Zwin in Knokke. Het grote gebouw is net een vliegveld voor trekvogels, inclusief een boarding board maar dan zie je de vertrek en aankomst tijden van de vogels. Bij de kassa krijg je een paspoort waarmee je moet inchecken en dan krijg je een trekvogel toe gewezen.

Wel jammer dat iemand een roodborstje kreeg in plaats van een stoere roofvogel. Door allerlei digitale spelletjes kreeg je de indruk wat een vogel eet, hoe hij navigeert, hoe de veren er uit zien, enz. Zo kreeg zelfs een klein roodborstje alle bewondering als je ziet welke afstanden zo’n klein vogeltje vliegt, vele keren in zijn korte leven. De jonglui waren snel vertrouwd met al die digitale spelen, Marjolein had er meer moeite mee, maar zij was weer weg van de vele opgezette vogels die er tentoongesteld werden. Het is een zeer oude collectie, van wel 100 jaar oud maar ze zijn prachtig gerestaureerd. Dilia hield van alle informatie die gegeven werd, ze las alle bordjes en luisterde naar de interessante weetjes. Toen was het tijd om naar buiten te gaan. Van het oude park met de dieren in hokken, waar we allemaal wel geweest zijn, is niets meer te zien. Er is een wandelpad rond meertjes vol vogels en door het bos. Als je het pad volgt zie je houten blokhutten waar diverse activiteiten zijn. Ik ga het niet allemaal verklappen, ga er zelf maar eens kijken, het is zeker de moeite waard. Dat vonden onze jongens ook, ze hadden nog nooit een ooievaarsnest van zo dichtbij gezien, met 3 gele kuikens! Er is een mooi wandelpad over het schorgebied van Het Zwin, natuurlijk gingen we daar heen. Dilia vertelde over de vele plantjes die er stonden, schorrenkruid, lamsoor, schijnspurrie. De jongens, zo vertrouwd met de natuur ( door vele jaren Visdief en Kiekendief) vonden dat je wel alles moest proeven of het nu lekker en eetbaar was of niet. Dus smikkelde en smulde ze van alle blaadjes en gaven hun ( ongezouten ) mening waar het naar smaakte. Van de vogels die we zagen hadden ze duidelijk niet zoveel kennis, Wouter wist niet of het nu een Klutto of een Gruut was. Goed geprobeerd, Wouter, zo zit je altijd goed. Op een droog stukje schor vol blauwe bloemetjes gingen we heerlijk in het zonnetje zitten. Marjolein vertelde een spannend verhaal over ridder Myosotis, die probeerde Jonkvrouw Sieglinde te versieren door veel van kruiden te vertellen maar helaas verdronk hij bij het plukken van de blauwe bloemen en de Jonkvrouw noemde deze bloemen naar de laatste woorden van haar jammerlijk verdronken ridder : Vergeet me niet- jes.

IMG_7180

Na dit prachtige verhaal en de vele smakelijke hapjes van het schor gingen we weer verder langs de diverse blokhutten met activiteiten. Op het einde van de grote, avontuurlijke, interessante tocht hadden we wel een drankje verdiend. Heerlijk aan het water op het terras, toch vol weemoed omdat het de laatste keer samen zou zijn. Terwijl de jongens kletsten mijmerde ik een beetje voor mij uit.
Waarom doen we dit (vrijwilligers) werk eigenlijk? Dilia verricht heel veel werk bij de Visdiefjes. Eric Waals heeft 10 jaar de Kiekendieven gedaan en ik heb het maar 3 jaar mogen doen.
Waarom? Om onze eigen liefde, verwondering en bewondering voor de natuur over te brengen op de jeugd in de hoop dat ze het op pakken en het voortzetten. Als ik die middag Wouter, Julian, Kylian zo bezig zag, de manier waarop ze écht geïnteresseerd waren, al vele jaren lang. Wist ik dat we het niet voor niets hebben gedaan, We hebben de jongeren heel veel meegegeven, laten ervaren, laten doen waar ze hun hele leven plezier van zullen hebben.
Ons werk zit erop voor de Kiekendieven en ook ons uitje was ten einde. We hebben het feestelijk afgesloten met een heerlijk ijsje bij de Hazegras boerderij en bij de schuur van Het Zeeuws Landschap hebben we elkaar ter afscheid een ferme hand gegeven.

Dilia, bedankt voor de fijne samenwerking
Kiekendieven, vlieg maar uit! Jullie redden het wel!

Dit bericht is geplaatst in Kiekendieven (jongeren 12-16 jaar). Bookmark de permalink.